Mieszanina (Mikton) to byt powstały wtedy, gdy element nieokreślony zostaje uformowany przez granicę i proporcję.
Mikton to mieszanka Apeiron (Nieokreśloność) i Peras (Granica, Miara).
Większość bytów, które cenimy — zdrowie, muzyka, wiedza praktyczna, dobre życie — to uporządkowane mieszaniny.
W Filebie rzeczy cenne i realnie dobre nie są ani czystym Apeiron (Nieokreśloność), ani samym Peras (Granica, Miara) - byt dobry nie jest ani czystą jednością, ani czystą wielością. Są mieszaniną: takim połączeniem obu, w którym nieokreślone zostaje ujęte przez miarę. To jeden z najważniejszych modeli bytu w późnym Platonie.
Bodziec/problem → obecność nieograniczonego „więcej–mniej”
operacja → nałożenie granicy, rytmu, proporcji
skutek poznawczy → rzecz staje się określona i rozpoznawalna
skutek praktyczny → rzecz staje się dobra, użyteczna, harmonijna
koszt/ryzyko → zła miara lub brak miary prowadzi do rozpadu mieszaniny
Przykłady
-
Zdrowie: równowaga i proporcja w ciele, nie sama intensywność doznań.
-
Muzyka: zestrojenie wysokości i rytmu; bez miary byłby tylko hałas.
Mieszanina (Mikton) →(zakłada)→ Peras (Granica, Miara)
Mieszanina (Mikton) →(porządkuje)→ Apeiron (Nieokreśloność)
Dobre życie jako mieszanina →(jest)→ Mieszanina (Mikton)
Apeiron (Nieokreśloność) + Peras (Granica, Miara) → Mieszanina (Mikton)
Mieszanina (Mikton) →(może być)→ Dobra lub Zła
Dobre życie jako mieszanina →(jest)→ Mieszanina (Mikton)
Źródła
- Podstawa: Fileb 25e–27b; dalsze zastosowania w analizie dobrego życia.