Metafizyka w tej linii interpretacyjnej nie jest zbiorem tez o bycie, lecz praktyką rozróżniania, która dokonuje się w języku. Jej formą jest agon – rywalizacja stanowisk – a jej narzędziem logos.
Metafizyka rodzi się jako dialektyczna praktyka rozróżniania sensów w sporze; jej medium jest zdanie jako nośnik myśli.
Problem → rozbieżność stanowisk (sofista vs filozof)
Operacja → pytanie – odpowiedź – refutacja – redefinicja
Efekt → wyostrzenie pojęć i hierarchizacja poziomów sensu
Koszt → ryzyko erystyki (logos jako narzędzie pozoru)