„Wolna gra” to model tego, co dzieje się w podmiocie podczas doświadczenia piękna: wyobraźnia dostarcza ujęć, intelekt poszukuje zgodności, ale bez finalnego „zatrzaśnięcia” w pojęciu. Rezultatem jest przyjemność i komunikowalność.
piękno = stan harmonijnego pobudzenia władz poznawczych bez determinacji przez pojęcie.
Forma → wyobraźnia (syntezy) ↔ intelekt (poszukiwanie reguły) → brak determinującej reguły → trwała „zgodność bez pojęcia” → przyjemność.
Forma (Ogląd - zmysłowość) → Wyobraźnia → Intelekt
Źródła
- Podstawa: „Analityka piękna”.