Symbol (punkt wyjścia to Oznaki i Sygnały (I. Dąmbska))
Symbolon (gr. σύμβολον) — przedmiot podzielony na dwie części, każda połowa reprezentowała jedną ze stron, które się umówiły. Służył do potwierdzania porozumienia (Konwencje (I. Dąmbska)), stąd jego skojarzenie z greckim przedrostkiem sym-/syn- oznaczającym „razem”.
Symbol - znaki, które oznaczają pewne obiekty. Znak o denotacji prostej.
Symbolizowanie to złożenie dwóch funkcji semiotycznych (obrazowe przedstawienie) — symbolizuje ⇒ gniew (obrazowe przedstawienie) — przedstawia ⇒ kobiete ktora rewie wlosy kobiete ktora rewie wlosy — oznacza ⇒ gniew
Rozumienie symbolu:
Rozumienie pierwsze
flowchart LR Z[Z] Y[Y] O[O] Z -->|oznacza| Y Y -->|dla Osoby| O
Rozumienie drugie
Symbol to pierwszy człon denotacji złożonej znaku.
flowchart LR subgraph pierwszy człon Z[Znak przedstawiający </br>Z] end subgraph drugi człon S[Symbol </br>S] P[Obiekt </br>symbolizowany </br>P] end Z -->|oznacza| S S -->|oznacza| P
Symbol to taki obiekt, który z jednej strony może być przedstawiany przez obiekt Z (jakiś znak) a z drugiej strony oznacza P
flowchart LR subgraph pierwszy człon Z[Rzeźba] end subgraph drugi człon S[kobieta szarpiąca włosy] P[gniew] end Z -->|oznacza| S S -->|oznacza| P
Symbolem (Znakiem) może być zdaniem w tekście ale również tekst.
- np. rozdarta sosna symbolizuje wewnętrzne rozdarcie postaci
Symbole mono-subiektywne
- mają charakter prosty
- kiedy sami symbolizujemy ale nie komunikujemy
Symbole kolektywne (np. utrwalone w literaturze)
Podział symboli
Każdy symbol jest znakiem konwencjonalnym (Konwencje (I. Dąmbska))
flowchart TD S[Symbole to znaki oparte na konwencji] SUM[Symbole umotywowane] SNUM[Symbole nieumotywowane] S --> SUM S --> SNUM
Symbole umotywowane - umotywowane więzią rzeczowa między symbolem a desygnatem niearbitralnie, przykłady: - Symbol E na “exists” - Symbole w kulturze (np. koło zębate)
Symbole nieumotywowane (arbitralne), przykłady: - Symbol dodawania (+)
Pole semantyczne - znak ⍺ ma różne znaczenie w zależności o kontekstu (Walis)
Interkontekstualność (Julia Kristeva) - znaki są funkcjonują pomiędzy dziełami literackimi. Definiuje ona tekst nie jako zamkniętą całość, ale jako mozaikę cytatów, absorpcję i transformację innych tekstów
Powiązane
Źródła
- Znaki i Myśli - I. Dąmbska