Żywa cielesność i fenomenologia życia (Henry)

„Fenomenologią niewidzialności”, sugeruje, że najważniejsze prawdy o ludzkiej egzystencji nie są tym, co obserwujemy na zewnątrz, ale tym, czego doświadczamy jako bezpośrednią, pulsującą rzeczywistość bycia żywym.

Michel Henry (1922–2002) był radykalnym francuskim fenomenologiem, który w centrum swojej filozofii postawił Życie i jego wewnętrzne objawianie się. W przeciwieństwie do tradycyjnych myślicieli skupionych na poznawaniu świata zewnętrznego, Henry badał radykalną podmiotowość – sposób, w jaki życie odczuwa samo siebie od wewnątrz, bez żadnego dystansu czy pośrednictwa.

Wprowadził kluczowe rozróżnienie między:

• ciałem jako przedmiotem fizycznym (corps) a 
• żywą cielesnością (chair), przekonując, że nasza prawdziwa istota tkwi w auto-afekcji, czyli nieustannym, wewnętrznym przepływie doznań, wysiłku i emocji.