Logika Sytuacji (Suszko)
Logika sytuacji rozwijana przez Romana Suszkę traktuje sytuacje jako podstawowe jednostki ontologiczne, które mogą czynić zdania prawdziwymi lub fałszywymi.
Inspiracje:
| autor | wkład |
|---|---|
| Wittgenstein (1921) | teoria faktów w Tractatus |
| B. Wolniewicz (1966) | Rzeczy i fakty |
| R. Suszko | ontologia sytuacji |
S_p = sytuacja, że p
Sytuacja odpowiada pewnemu stanowi rzeczy.
F_p = fakt, że p
Fakt to sytuacja, która zachodzi w rzeczywistości.
Schemat:
sytuacja
├ zachodzi → fakt
└ nie zachodzi → tylko możliwa sytuacja
Zdanie:
śnieg jest biały
oznacza sytuację:
S_p
Jeżeli ta sytuacja zachodzi w świecie:
S_p → F_p
Logika sytuacji dopuszcza sytuacje, które nie zachodzą.
∃p ( S_p ∧ ¬F_p )
Interpretacja: istnieją sytuacje możliwe, które nie są faktami.
Sytuacje to najprostsze jednostki ontologiczne.
Cechy:
- niezależne od siebie
- mają określoną strukturę
- mogą zachodzić lub nie.
Schemat:
S1
S2
S3
Powstają z operacji logicznych:
| operacja | przykład |
|---|---|
| koniunkcja | p ∧ q |
| alternatywa | p ∨ q |
| implikacja | p → q |
W ontologii sytuacji wyróżnia się:
| typ | forma |
|---|---|
| pozytywny | fakt że p |
| negatywny | fakt że ¬p |
Zmiany sytuacji mogą dotyczyć:
- położenia
- ilości
- jakości
- relacji
- właściwości.